Werkgevers, denk aan uw onderzoeksplicht

Op 9 oktober van dit jaar berichtte deze site over een accountant die burn-out was geraakt. Naar eigen zeggen kwam dat omdat hij bijna 25 jaar lang regelmatig weken van 60 uur maakte – soms met uitschieters van 80 uur. Dat hield hij vol tot 1997. Toen viel hij uit, en een jaar later belandde hij in de WAO.

Kantonrechter
Zijn schadeclaim werd in eerste instantie door de kantonrechter afgewezen. Een van de voornaamste redenen: de medewerker had nooit bij zijn leidinggevende geklaagd. Hoe kon die dus weten dat de man klachten ontwikkelde?

Onderzoeksplicht
Maar het Gerechtshof in Den Bosch van 25 augustus 2009 haalde een streep door deze verdediging. Een werkgever mag niet rustig achterover leunen, maar moet voortdurend nagaan of zijn werknemers zichzelf niet voorbijlopen. Hij heeft een zogenoemde ‘onderzoeksplicht’.

Druk
Een belangrijk arrest? Advocaat Bas van Batenburg van Van Batenburg & Van der Vlies Advocaten twijfelt. ‘Het legt natuurlijk wel extra druk op de werkgevers. Die worden nu bijna gedwongen tot dossiervorming. Ze moeten aan de werknemer vragen of die nog alles onder controle heeft, zeker als die, zoals hier, méér werkt dan wettelijk is toegestaan. Als werkgevers vervolgens vermoeden dat het niet goed gaat met zo iemand, moeten ze hem naar de bedrijfsarts sturen. En – heel belangrijk – ze moeten al deze gesprekken met de medewerker schriftelijk vastleggen.’

Tussenarrest
Aan de andere kant... Van Batenburg ziet deze uitspraak als een tussenarrest. ‘Ik lees nergens dat de werkgever daadwerkelijk de schade moet vergoeden. Sterker nog: er staat dat het hof de partijen heeft opgedragen inzicht te verschaffen in de hoogte van de schade. Dat betekent dat ze daarna gewoon weer verder gaan procederen.’

Schikken
Maar er is nog een andere mogelijkheid. ‘Negentig procent van deze zaken wordt uiteindelijk geschikt’, zegt Van Batenburg. 'Dat zou mooi zijn voor de medewerker – maar niet voor ons juristen. Wij willen graag weten wat de Hoge Raad hiervan vindt. En vooral: hoe die het arrest zou beargumenteren, want dan weten wij hoe de regel moet worden uitgelegd. Maar nogmaals: het is nog maar even de vraag of er verder wordt geprocedeerd of dat er een schikking wordt gerealiseerd. En in dat laatste geval neemt de waarde van dit arrest sterk af.’

Het arrest van het hof